Προσαρμοσμένο
κάθισμα στην εγκεφαλική παράλυση (Adaptive seating)
Η επιλογή του
κατάλληλου καθίσματος αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία προκειμένου να επιτευχθεί
το καλύτερο δυνατό λειτουργικό αποτέλεσμα στο πρόγραμμα της αποκατάστασης. Αφορά
τον τρόπο με τον οποίο το παιδί με εγκεφαλική παράλυση θα συμμετέχει στις δραστηριότητες
καθημερινής ζωής (ντύσιμο- γδύσιμο, σίτιση, προσωπική υγιεινή), στο παιχνίδι
και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η ενεργός συμμετοχή του παιδιού στις παραπάνω
δραστηριότητες συμβάλλει στην ανεξαρτητοποίησή του και περεταίρω στην ομαλή ένταξη στο κοινωνικό σύνολο (Roxborough,
1995; Rosenbaum, 2003).
Ο όρος στάση (όρθια ή καθιστή) αναφέρεται στην θέση μεταξύ των
τμημάτων του σώματος, στην μεταξύ τους σχέση και στον προσανατολισμό τους στο
χώρο (Ham et al). Τα
τμήματα είναι το κεφάλι, ο κορμός, η λεκάνη και τα κάτω άκρα και τα πέλματα, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους στις αρθρώσεις
(Poppe in edwards).
Στη
καθιστή στάση ο έλεγχος των περιφερικών τμημάτων μπορεί να
επηρεασθεί από την σταθερότητα των κεντρικών
τμημάτων. Για παράδειγμα η σταθερότητα του κορμού και της ωμικής ζώνης μπορεί
να συμβάλλει στην λεπτή κινητικότητα της
άκρας χείρας.
Επιπρόσθετα
τα κεντρικότερα σημεία επηρεάζουν την θέση και την ευθυγράμμιση των περιφερικών
τμημάτων. Συγκεκριμένα, οι κλίσεις της
λεκάνης μπορεί να επηρεάσουν την ευθυγράμμιση του κεφαλιού, αυχένα κορμού. (colangelo, 1999). Η πρόσθια και
η οπίσθια κλίση προκαλούν αντίστοιχα έκταση και κάμψη στην οσφυϊκή μοίρα της
σπονδυλικής στήλης. Τα κύρια σημεία του σώματος τα οποία επηρεάζονται από την
μη σωστή στάση του σώματος και προκαλούν παραμορφώσεις είναι η λεκάνη, η μεσοθωρακική περιοχή, ο
αυχένας και τα πόδια. (Poppe in Edwards).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου